Nim My Mei

Tinzen dy’t troch myn holle gûnsje

Fertize, ik bin ferslein.

as drochbylden yn in film rûndûnsje

Ferdôve, ik bin yn ein

 

Prate is net myn sterkste kant

Ik wol wol mar it giet net mear

It wurket as in slot op myn ferstân

Djip fan binnen docht it sear

 

Nim my mei, til my op út it ierdsk bestean

It is te swier, it docht sa sear, lit my gean

Bin op syk nei de stilte, myn folsleine rêst

It hâld my geande, it is myn iennichste hâldfêst

O nim my mei…

 

De stoarm yn my, it giet net oer

De wyn blaast my omfier

It driegjend swart, in dôvjend fjoer

It tsjuster falt my swier

 

Ik fiel my, as yn in djip swart gat

ik kom net mear omheech

De treden fan de trep bin fuort

K’jou it op, it is sa dreech

 

Nim my mei, til me op út it ierdsk bestean

It is te swier, it docht sa sear, lit my gean

Bin op syk nei de stilte, myn folsleine rêst

It hâld my geande, it is myn iennichste hâldfêst

O nim my mei….

 

 

 

Bridge… hoog

 

De stilte, myn folsleine rêst, it is sa tichtby

Ik fiel de waarmte, myn hâldfêst, it nimt besit fan my

Ik doch myn eagen iepen en sjoch dy neist my stean

Hoe koe ik dan betinke, sûnder dy fierder te gean

 

Nim my mei, til me op út it ierdsk bestean

It is te swier, it docht sa sear, lit my gean

Bin op syk nei de stilte, myn folsleine rêst

It hâld my geande, it is myn iennichste hâldfêst

O nim my mei…

 

                                                                                     © DIE TWA 2011