Stapel Op Dy

Ik iepenje de finsters, de earste fûgels jouwe lûd

In nije dei brekt oan, ik fiel de waarmte op myn hûd

Ik pak it fytske en gnietsje op fan de blommen yn it wiid

Myn lichem folt him mei gelok, ik ferjit foar efkes de tiid

 

Jierrenlang socht ik fergees, nei de sleutel fan myn hert

Mar al wat ik ek fiene mocht, de leafde fûn ik net

Mar hjoed, derfan bin ik wis, is myn sykjen echt foarby.

Want de paden fan myn syktocht, dy brochten my by dy

 

 

Want do bist alles wat ik socht, do hast my de leafde brocht

Dyn laits, dyn eagen himelsblau, foar my de aldermoaiste frou

‘k ha wol mear as túzen redenen, werom’t ik dy fertrouwe mei

En dat is no krekt de reden, werom’t ik stapel bin op dy

 

 

It libben wie in saai bestean, altyd itselde liet

Ik libbe by de dei en swalke iensum troch de tiid

Do kaamst as yn in dream foarby, as de sinne nei de rein

En myn dagen sûnder leafde, binne yn in sucht ferflein

 

 

Want do bist alles wat ik socht, do hast my de leafde brocht

Dyn laits, dyn eagen himelsblau, foar my de aldermoaiste frou

‘k ha wol mear as túzen redenen, werom’t ik dy fertrouwe mei

En dat is no krekt de reden, werom’t ik stapel bin op dy

 

 

Jierren wie myn hert ferfolle, mei in kâld en leech gefoel,

Want in libben sûnder leafde, is as in libben sûnder doel

Sweevjend op’e wolken, wol ik sjonge van gelok

Want mei dy no oan myn side, is myn libben in genot

 

Want do bist alles wat ik socht, do hast my de leafde brocht

Dyn laits, dyn eagen himelsblau, foar my de aldermoaiste frou

‘k ha wol mear as túzen redenen, werom’t ik dy fertrouwe mei

En dat is no krekt de reden, werom’t ik stapel bin op dy

 

 

© DIE TWA 2011